Alweer een jaar!

Best druk hoor een eigen zaak en een tweeling. De eerste paar maanden moest ik daar echt erg aan wennen en liep de planning ook wel eens vast. Met als gevolg dat ik tot s'avonds laat aan het werk was en wij geen weekenden meer hadden.
Nu is dat af en toe nog wel zo als ik echt drukke fotografie weken heb gehad, maar ik heb er al wel meer een systeem en balans in gevonden. Toch is het iedere dag genieten van die twee lieve kleine meisjes.
Twee met een heerlijk eigen karakter die nu al aan kunnen geven wat ze leuk vinden, of vooral wat ze niet leuk vinden of als ze het er niet mee eens zijn ;-)
Of het echt fotomodellen zijn ? Mwa, op z'n tijd, maar niet als mama het wil ! Toch hebben we wel een hele leuke serie voor hun eerste verjaardag kunnen fotograferen.

Trots op mijn meisjes !

Bedankt lieve bruidsparen

Zo schreef ik de vorige keer dat het drukke trouwseizoen weer was begonnen.... en nu is het alweer ten einde. De dagen, weken,  maanden vliegen voorbij.
De blaadjes vallen, de nachten worden kouder en het weer is weer onstuimig. Dan merk je meteen dat het trouwseizoen ten einde is....
Voor mij is het trouwseizoen vrij vroeg afgelopen dit jaar, jammer... maar des te meer zin heb ik alweer in Maart wanneer ik mijn eerste trouwerij weer heb staan.

Tijd om de kachel lekker aan te zetten en de wintermaanden heerlijk te gaan fotograferen in mijn studio.

Toch wilde ik nog heel even zeggen dat het een super leuk, mooi, ontroerend en fijn trouwseizoen was. Met  mooie, gezellig, sfeervolle bruiloften en erg leuke bruidsparen. Ik heb van jullie genoten, ik heb van jullie dag genoten en vond het heel speciaal om deze bijzondere dag voor jullie vast te leggen.
Ik heb mij weer heerlijk creatief kunnen uitleven in jullie foto's en albums en kijk met een grote smile terug.

Helaas kwam er dit jaar ook een vreselijk bericht tijdens mijn vakantie van een bruidspaar die ik een paar weken daarvoor gefotografeerd had. Een sprookjes huwelijk, dat was het echt! Maar helaas mocht het niet lang duren. De bruidegom heeft een vreselijk ongeluk gehad en heeft het helaas niet overleefd. Toen ik het hoorde kon ik het gewoon niet bevatten. Dagen lang ben ik er naar en verdrietig van geweest. Hoe kon zoiets nou gebeuren? VRE-SE-LIJK gewoon. Een aantal weken daarna heb ik wel het trouwalbum af mogen leveren. Een dubbel gevoel, maar ik weet zeker voor de bruid en voor alle nabestaande... een heel mooi tastbaar aandenken aan een hele mooie dag en aan een hele bijzondere lieve man.

Ik wil jullie nog even een klein beetje mee laten genieten van deze bijzondere trouwerijen.

Bedankt lieve bruidsparen !